The Pronoun SHE in Thai Informal Style

Kittinata Rhekhalilita and Thom Huebner

บทคัดย่อ


สรรพนามบุรุษที่หนึ่งและสรรพนามบุรุษที่สองในภาษาทั่วไป โดยเฉพาะภาษาไทยสามารถ บ่งชี้ปัจจัยทางสังคมได้เช่น เพศ อายุ หรือสถานะของผู้พูดและผู้ฟัง ปัจจุบันภาษาอังกฤษ เป็นภาษาสำคัญของโลกและมีอิทธิพลต่อภาษาไทย ส่งผลให้มีการยืมรูปสรรพนามบุรุษ ที่หนึ่งและบุรุษที่สองเข้ามาในระบบภาษาไทย นอกจากนี้ผู้วิจัยสังเกตว่ายังมีการยืมรูป สรรพนามบุรุษที่สามของภาษาอังกฤษมาใช้อีกด้วย งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นศึกษาการบ่งชี้ ปัจจัยทางสังคมของสรรพนามบุรุษที่สาม SHE ในภาษาไทยแบบไม่เป็นทางการ ข้อมูล ที่ใช้วิเคราะห์รวบรวมมาจากกระดานข่าวสาธารณะของไทย 2 แห่ง ได้แก่ กระดานข่าว สำหรับผู้ใช้ทั่วไปและสำหรับผู้ใช้ที่เป็นเกย์ ผู้วิจัยนำข้อมูลมาวิเคราะห์และเปรียบเทียบใน 3 มิติ ได้แก่ ความเป็นสาธารณะ เพศของผู้ที่ถูกอ้างถึง และความหมายโดยนัยของผู้พูด ผลการวิเคราะห์พบว่าสรรพนาม SHE ในภาษาไทยแบบไม่เป็นทางการมีความแตกต่าง จากสรรพนาม SHE ในภาษาอังกฤษ เนื่องจากไม่มีการเปลี่ยนรูปตามการก นอกจากนี้ สรรพนาม SHE มักใช้โดยผู้หญิงและกลุ่มเกย์ อย่างไรก็ตามผู้วิจัยพิจารณาจากความหมาย โดยนัยของผู้พูดพบว่าสรรพนาม SHE ในภาษาไทยมีลักษณะคล้ายคลึงกับสรรพนาม SHE ในบางวิธภาษาของภาษาอังกฤษ กล่าวคือ มีความหมายโดยนัยที่สื่อในเชิงลบและแสดงให้ เห็นบทบาททางเพศของผู้พูดในกลุ่มเกย์ ผู้วิจัยคาดว่าอาจเป็นเพราะกลวิธีการเปลี่ยนแปลง ภาษาจากการสัมผัสภาษา 2 กลวิธี ได้แก่ passive familiarity และ deliberate decision

คำสำคัญ: บุรุษสรรพนาม, การยืมสรรพนาม, การสัมผัสภาษา

ABSTRACT


In some languages like Thai, multiple first and second person forms are commonly used to index gender, age, rank and status. It has been pointed out that contact with English as a global language, especially through the media, has resulted in the borrowing of English first and second person pronouns. Recently, however, the third person pronoun SHE has also been observed in informal Thai interaction and in particular on the Internet. The present study focuses on the social indexing of the pronoun SHE in informal Thai. Data were collected from two Thai public web boards, one targeting general readership and the other specifically attracting a gay audience. The data were compared and analyzed in three dimensions, namely public exposure, genders of the referents, and also connotations of the speakers. Data analysis reveals that the pronoun SHE in informal Thai is syntactically different from its English counterpart in that it remains morphologically uninflected for case. It is used primarily among women and gay men. With regard to its expressive and social functions, similar to the pronoun she in some varieties of English, it indexes negative stereotypes of (Western) femininity of the referent. At the same time, SHE when used by gay men, asserts the gay sexual orientation of the speaker. This pronoun borrowing phenomenon may be motivated by the combination of two mechanisms of contact-induced language change: passive familiarity and deliberate decision.

Keywords: personal pronouns, pronoun borrowing, language contact

KEYWORDS


บุรุษสรรพนาม; การยืมสรรพนาม; การสัมผัสภาษา; personal pronouns; pronoun borrowing; language contact;

FULL TEXT:


pdf